Samvinnunám.
Gallar. Tímafrekt. Farið yfir minna efni miðað við tíma sem notaður er. Áhyggjur af því að nemendur kenni kannski ekki aðalatriðin. Möguleiki á því að sérfræðingahópurinn misskilji aðalatriðin. Vandamál með free-rider.
Að undanskildu vandamálinu að minna er farið yfir af efni þá virðast mér hin vandamálin öll eiga við aðrar tegundir kennslu sem og þessa. Til dæmis virðast mér þau jafnvel meira vandamál í fyrirlestrakennslu en samvinnunámi. Kjarni málsins í þessu sem og öðrum aðferðum er að kennarinn fylgist með nemendum sínum og framförum þeirra.
Annað vandamál: Að nemendur nái ekki að fylgjast með kennslu hinna því þeir eru með hugann við sína eigin kennslu. Þetta er empírísk spurning hvort þetta sé í raun og veru hamlandi eða ekki. Spurning samt hvernig eigi að prófa þetta.
Kostir. Þjálfar samvinnu. Það er mjög algengt að maður læri meira af því að kenna öðrum, aðferð sem virkar. Virkt nám og kennsla. Nemandinn er virkur að gera eitthvað. Þjálfar hugsunaferli, margs konar. Má jafnvel fjölga þeim hugsanaferlum með því að breyta forsendum samvinnunnar, í hverju samvinnan/verkefnið felst.
Þetta er samt svolítið tímafrekt, sérstaklega ef nemendur eiga að undirbúa sig í tímanum (lesa og þess háttar). Eilífa vandamálið með hversu misfljótir nemendur eru. Ég er ekki búinn að finna lausn á því.
Tuesday, September 25, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment