Fyrsta áheyrnin i FG

Fyrsta áheyrnin var áhugaverð. Guðmundur G. kenndi félagsfræði 123 sem er hraðferð einhvers konar. Guðmundur beitti fremur hefðbundnum boðhætti til að koma boðum til skila - að fá nemendur til sætis og þögn í bekkinn. Hann meira að segja sussaði á þau. Aðferðir sem ég vill nota sem minnst en maður fær það á tilfinninguna að þessar aðferðir virki og til að nýta tímann (raunveruleikinn í skólanum ólíkt draumaheimi fyrirmyndanna) séu þær afar gagnlegar. Guðmundur beitti það sem nú má kalla hefðbundinni powerpoint kennslu með fyrirlestri og nokkrum spurningum út í bekkinn. Hann notaði bæði opnar spurningar og beindi þeim einnig að einstökum nemendum. Nemendur stóðu sig nokkuð vel í að svara - þótt svörin hafi verið grunsamlega einföld. Nemendur voru ekki allir mjög áhugasamir um efni kennslustundarinnar, andinn var meira í ætt við skylduverk fremur en skemmtun. Áberandi að strákar voru að tínast inn of seint í tímann eftir leikfimi en ekki stúlkur. Hópverkefni í seinni hluta tímans. Fjórir fjögurra manna hópar. Ég áttaði mig strax á því að kennarinn getur ekki fylgst með fullnægjandi hætti með fjórum hópum til þess að þjálfa þau og móta í samvinnu. Mjög misjafnt hvernig samvinnan gekk og fór fram í hópunum. Og aðalatriðið, um leið og þau voru ein að vinna verkefni tók ég eftir unglingamenningunni í þessum hóp sem var því miður ekki á háu plani. Metnaður var afar lítill og skilningur á verkefninu sömuleiðis. Grunnur þeirra í félagsvísindalegri hugsun var einfaldlega svo lítill að þau komust ekki að kjarna efnisins. Guðmundur átti von á því að geta leitt þau að honum í umræðum um verkefnið. Ég sá bara fyrir mér að það þyrfti að kenna þeim félagsvísindi í grunnskóla! Svo var það unglingamenningin, hversu óvandaða lífsheimspeki þau aðhyllast og komast greinilega upp með. Mig langaði helst til að breyta tímanum í kennslu í mannasiðum. Verkefnið gekk út á að skipuleggja samfélag og það var ekki einn hópur sem ekki vildi skjóta eða aflífa einhvern samfélagshóp sem var til trafala, hvort sem það voru samkynhneigðir eða eldri borgarar. Auðvitað var fæstum þeirra fúlasta alvara með ummælum sínum um að skjóta samkynhneigða en það breytir því ekki að það skortir verulega á fágun hjá þeim. Frammi á kalla stelpur á eftir hvor annarri: Drífðu þig hóran þín. Og flissa. Ég er ekki viss um að 16 ára sé aldurshópurinn sem mig langar til að kenna, nema þá að kenna þeim fyrst fágun, gagnrýnni og dýpri hugsun og einhverja lífsheimspeki.

Ég spyr mig af hverju það telst sjálfsagt að unglingar hegði sér eins óvandað og raun ber vitni.

Ég man vel eftir því að hafa verið óvandaður unglingur og að ekkert hafi verið gert í því. Hmmm...